هذیان های یک تبریزی تب کرده

نادر ، سیمین ، موش و من
نویسنده : مریم علوی میلانی - ساعت ۱۱:۱٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢ فروردین ۱۳٩٠
 

١_ ٨٩ رو دوست داشتم اتفاق های مهم و عجیبی برام افتاد که دوست داشتنی بودند . ولی از پایانش هم ناراحت نشدم چون حس میکنم 90 سال بهتری میشه . تولدش رو به همه دوستان عزیز تبریک میگم

2_ اولین فیلمی که سال رو با دیدن اون شروع کردم جدایی نادر از سیمین بود که به لطف موش های ریز و دوست داشتنی که تو سالن سینما زیر پامون جنب و جوش میکردن نتونستم خوب حواسمو بهش جلب کنم . اما مثل تمام کارهای آقای فرهادی و بازیگران هنرمندش  عالی بود و از همینجا دیدن اون رو به همه توصیه میکنم و امیدوارم با وجود چنین آثاری ، تولید فیلم هایی مثل اخراجی ها متوقف بشه و سطح سلیقه بیننده ها بالا بره .

3 _ این ترانه هیچ ربطی به حال و هوای خوب این روزهام نداره


علاقه هامون زیر سکوته ، نمیرسه باز به هم صدامون

دوباره یلدای فاصله ست و ، دوباره سرده حال و هوامون

اون ور دنیا تو دلخور از من ، سیاهه لحظه به رنگ تلفن

من و زمستون این ور گریه ، تو انتظار یه زنگ تلفن

......